აქვს თუ არა რაიმე მნიშვნელობა სულიერი საჩუქრების ტესტს/ინვენტარს/შეფასებას?

აქვს თუ არა რაიმე მნიშვნელობა სულიერი საჩუქრების ტესტს/ინვენტარს/შეფასებას? უპასუხე



ღვთის შვილებისთვის ნამდვილად საქებარია სურვილი, იცოდნენ სულიწმიდის მიერ მათთვის მიცემული სულიერი ძღვენი ღვთის მსახურებისა და განდიდების მიზნით (2 ტიმოთე 1:6). ამავდროულად, ბიბლია არ მიუთითებს იმაზე, რომ ადამიანის სულიერი ძღვენ(ებ)ი შეიძლება განისაზღვროს გამოცდის ჩაბარებით. მრავალი სულიერი საჩუქრის შეფასება ძირითადად ერთნაირად მუშაობს. ტესტის ჩამბარებელი პირი უბრალოდ პასუხობს განცხადებების ან კითხვების ჩამონათვალს. ყველა კითხვაზე პასუხის გაცემის შემდეგ, პასუხის არჩევანს ენიჭება რიცხვითი მნიშვნელობა, გამოითვლება და ეს რიცხვი განსაზღვრავს სულიერ ძღვენ(ებ)ს. ამის საპირისპიროდ, ბიბლია გვასწავლის, რომ სულიწმიდა ანიჭებს სულიერ საჩუქრებს თავისი ნების შესაბამისად, იმის მიხედვით, თუ როგორ აირჩია მორწმუნე გამოიყენოს სხვებისთვის მსახურება.

სულიერი ძღვენის ტესტის მიდგომის ერთ-ერთი პრობლემა ის არის, რომ დღეს ქრისტიანებს შორის არსებობს მრავალი განსხვავებული მოსაზრება სულიერი ნიჭების შესახებ, მაგალითად, რამდენია, ზუსტად რას ნიშნავს ისინი, არის თუ არა ზოგიერთი საჩუქარი უმოქმედო და თუ არა. ქრისტეს ძღვენი მისი ეკლესიისთვის (ეფესელთა 4:11) შეიტანოს სულიერი ძღვენების სიაში. ამ შეფასებებში ეს საკითხები იშვიათად არის განხილული. კიდევ ერთი მოსაზრება არის ის, რომ უფრო ხშირად ადამიანები საკუთარ თავს განსხვავებულად ხედავენ, ვიდრე სხვები ხედავენ მათ, რაც შეიძლება ნიშნავდეს ცრუ შედეგს ადამიანის სულიერი საჩუქრების შეფასებაში.



მესამე პრობლემა ამ მიდგომის გამოყენებისას სულიერი საჩუქრების დასადგენად არის ის, რომ ეს საჩუქრები ღვთისგან მოდის სულიწმიდის მეშვეობით და სული აძლევს ამ საჩუქრებს, ვისაც ის აირჩევს (1 კორინთელები 12:7-11). იოანეს 16:13-ში მორწმუნეებს იესო დაჰპირდა, რომ სულიწმიდა წარმართავს მათ ყველა ჭეშმარიტებაში. ლოგიკურია, რომ, რადგან სულიწმიდა წყვეტს, ვინ რომელ ძღვენს მიიღებს, ის ჩვენზე მეტად დაინტერესებულია გავარკვიოთ რა არის ჩვენი საჩუქრები. სინამდვილეში, ჩვენი ცნობისმოყვარეობა იმის შესახებ, თუ რამდენად ნიჭიერი ვართ, ბევრჯერ არის მოტივირებული ჩვენივე მნიშვნელობის ამაო აზრებით. პირიქით, სულიწმიდის სურვილი, რომ ვიცოდეთ ჩვენი სულიერი ნიჭები, ყოველთვის საუკეთესოა, რათა სხეულში ისე ვიმოქმედოთ, რომ დიდება და პატივი მოაქვს მამას.



თუ ჩვენ გულწრფელად ვეძებთ ღვთის ხელმძღვანელობას ლოცვით, თანაზიარებით, ღვთის სიტყვის შესწავლით და ღვთის მსახურების სწავლებით, ჩვენი საჩუქრები აშკარა გახდება. ღმერთი გვაძლევს ჩვენი გულის სურვილებს (ფსალმუნი 37:4). ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ღმერთი გვაძლევს იმას, რაც ჩვენ გვსურს - პირიქით, რომ მას შეუძლია და მოგვცემს სურვილებს თავად. მას შეუძლია ჩვენს გულებში მოათავსოს სწავლების სურვილი, გაცემის სურვილი, ლოცვის სურვილი, მსახურების სურვილი და ა.შ. დადებითი შედეგები მოჰყვება - ქრისტეს სხეული აღიშენება და ღმერთი განდიდდება.

Top