რას ნიშნავს სულით სიარული?

უპასუხე



მორწმუნეებს აქვთ ქრისტეს სული, ნუგეშისმცემელი, რომელიც მამისგან მოდის (იოანე 15:26). სულიწმიდა ეხმარება მორწმუნეებს ლოცვაში (იუდა 1:20) და შუამდგომლობს ღვთის ხალხისთვის ღვთის ნების შესაბამისად (რომაელთა 8:27). ის ასევე მიჰყავს მორწმუნე სიმართლისკენ (გალატელები 5:16–18) და გამოაქვს თავისი ნაყოფები მისთვის მიცემულებში (გალატელები 5:22–23). მორწმუნეები უნდა დაემორჩილონ ღვთის ნებას და იარონ სულში.

ბიბლიაში სიარული ხშირად პრაქტიკული ყოველდღიური ცხოვრების მეტაფორაა. ქრისტიანული ცხოვრება არის მოგზაურობა და ჩვენ უნდა ვიაროთ იგი - ჩვენ უნდა მივაღწიოთ თანმიმდევრულ წინსვლას. ბიბლიური ნორმა ყველა მორწმუნესთვის არის ის, რომ ისინი სულით დადიან: თუ ჩვენ სულით ვცხოვრობთ, ჩვენც სულით ვიაროთ (გალატელები 5:25, KJV; შდრ. რომაელთა 8:14). სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, სულმა მოგვცა სიცოცხლე ახალშობილში (იოანე 3:6) და ჩვენ უნდა გავაგრძელოთ ცხოვრება, დღითი დღე, სულში.



სულით სიარული ნიშნავს, რომ ჩვენ ვემორჩილებით მის კონტროლს, მივყვებით მის ხელმძღვანელობას და ვაძლევთ მას უფლებას განახორციელოს თავისი გავლენა ჩვენზე. სულით სიარული ეწინააღმდეგება მას წინააღმდეგობის გაწევას ან მწუხარებას (ეფესელთა 4:30).



გალატელების 5 განიხილავს სულიწმიდის მუშაობას მორწმუნეში. კონტექსტი არის მოსეს კანონისგან თავისუფლება (გალატელები 5:1). ისინი, ვინც სულით დადიან, მოუთმენლად ელიან რწმენით იმ სიმართლეს, რომლის იმედიც გვაქვს (მუხლი 5) და თავისუფალია კანონისგან (მუხლი 18). ასევე, ვინც სულით დადის, არ დააკმაყოფილებს ხორციელ სურვილებს (მუხლი 16). ხორცი - ჩვენი დაცემული ბუნება ცოდვის ძალის ქვეშ - პირდაპირ წინააღმდეგობაშია სულთან (მუხლი 17). როდესაც ხორცი არის პასუხისმგებელი, შედეგები აშკარაა (მუხლები 19–21). მაგრამ როდესაც სული აკონტროლებს, ის ჩვენში ღვთიური თვისებებს აწარმოებს, კანონის მკაცრი წესების გარდა (მუხლები 22–23). მორწმუნეებმა ჯვარს აცვეს ხორცი მისი ვნებებითა და სურვილებით (მუხლი 24) და ახლა ჩვენ სულით დავდივართ (მუხლი 25).

ისინი, ვინც სულით დადიან, ერთიანდებიან მასთან და სულის ნაყოფის მატარებელებთან. ამრიგად, ისინი, ვინც სულით დადიან სიარული სიყვარულით — ისინი ცხოვრობენ ღვთისა და მოყვასის სიყვარულით. ვინც სულით დადის სიარული სიხარულით — ისინი ავლენენ სიხარულს იმით, რაც ღმერთმა გააკეთა, აკეთებს და გააკეთებს. ვინც სულით დადის იარეთ მშვიდად — ისინი უშფოთველად ცხოვრობენ და უარს ამბობენ შფოთვაზე (ფილიპელები 4:6). ვინც სულით დადის იარე მოთმინებით — ისინი ცნობილია იმით, რომ აქვთ გრძელი ფიუ და არ კარგავენ ხასიათს. ვინც სულით დადის სიკეთით იარე - ისინი ზრუნავენ სხვების საჭიროებებზე. ვინც სულით დადის იარე სიკეთეში - მათი ქმედებები ასახავს სათნოებას და სიწმინდეს. ვინც სულით დადის იარეთ ერთგულებით - ისინი მტკიცედ არიან ნდობაზე ღმერთისა და მისი სიტყვის მიმართ. ვინც სულით დადის იარეთ რბილად — მათი ცხოვრება ხასიათდება თავმდაბლობით, მადლითა და ღვთისადმი მადლიერებით. ვინც სულით დადის იარეთ თვითკონტროლში - ისინი აჩვენებენ ზომიერებას, შეზღუდვას და ხორცზე უარის თქმის უნარს.



ისინი, ვინც სულით დადიან, ეყრდნობიან სულიწმიდას, რათა უხელმძღვანელოს მათ ფიქრებში, სიტყვებში და საქმეებში (რომაელთა 6:11–14). ისინი ავლენენ ყოველდღიურად, წამიერად სიწმინდეს, ისევე როგორც იესომ, როდესაც სულიწმიდით სავსემ [ის] დატოვა იორდანე და სულისაგან წაიყვანა უდაბნოში განსაცდელად (ლუკა 4:1).

სულით სიარული ნიშნავს სულით აღვსებას და სულით ავსების ზოგიერთი შედეგია მადლიერება, სიმღერა და სიხარული (ეფესელთა 5:18–20; კოლოსელები 3:16). ისინი, ვინც სულით დადიან, მიჰყვებიან სულის ხელმძღვანელობას. მათ ნებას რთავდნენ ქრისტეს სიტყვას [მათში] უხვად დამკვიდრდეს (კოლასელები 3:16, ESV) და სული იყენებს ღვთის სიტყვას სწავლებისთვის, გაკიცხვისთვის, გამოსწორებისთვის და სიმართლისთვის (2 ტიმოთე 3:16). მთელი მათი ცხოვრების წესი სახარების წესით ცხოვრობენ, რადგან სული მათ მორჩილებისკენ უბიძგებს. როდესაც სულით დავდივართ, ვხვდებით, რომ ხორციელი ცოდვილი მიდრეკილებები აღარ არის ჩვენზე ბატონობა.

Top