რატომ დაგვავალა იესომ ლოცვა, ნუ მიგვაყვან ცდუნებაში?

უპასუხე



ჩვენ ვიცით იაკობის 1:13-დან, რომ ღმერთი არ გვაცდუნებს ცოდვისკენ. თუ ღმერთმა შეგვაცდინა ცოდვისკენ, ის მოიქცეოდა თავისი წმინდა ბუნების საწინააღმდეგოდ, მისი სურვილის წინააღმდეგ, ვიყოთ წმინდები, როგორც ის არის წმინდანი (1 პეტრე 1:16) და წმინდა წერილის ყველა სხვა მცნების წინააღმდეგ, რომელიც გვეუბნება, რომ მოვერიდოთ ცოდვა და გაქცევა განსაცდელს. უფლის სამაგალითო ლოცვაში (მათე 6:9–13), იესო ამბობს: ნუ შეგვიყვან ჩვენ განსაცდელში, არამედ გვიხსენი ბოროტისგან (მუხლი 13). ღვთის თხოვნის ჩართვა, რომ არ შეგვიყვანოს განსაცდელში, გვასწავლის, რომ ცდუნების თავიდან აცილება ქრისტიანული ცხოვრების ერთ-ერთი უპირველესი საზრუნავი უნდა იყოს.

ღმერთის ხელმძღვანელობის იდეა თავის ხალხს წმინდა წერილის მთავარი თემაა. ფსალმუნების წიგნი განსაკუთრებით სავსეა ვედრებით ღმერთს, რომ მიგვიყვანოს თავის გზაზე (ფსალმუნი 5:8; 27:11), თავისი ჭეშმარიტებითა და სიმართლით და მარადიული გზით (ფსალმუნი 139:24). ჩვენთან ერთად მიმართ კარგი, ჩვენ გვესმის, რომ ღმერთს ვთხოვთ, რომ გაგვიძღვეს შორს ბოროტი. უფლის ლოცვაში თხოვნა, რომ არ შევიდეს განსაცდელში, ასახავს მორწმუნის სურვილს, საერთოდ თავიდან აიცილოს ცოდვის საფრთხე. მაშ, ეს ფრაზა უნდა გავიგოთ ნებართვის მნიშვნელობით. იესომ გვასწავლა ვილოცოთ, ნუ „დაგვცემთ ნებას“ ან „ნებას არ მოგცეთ ცოდვის ცდუნება“. ეს თხოვნა გულისხმობს, რომ ღმერთს აქვს ისეთი კონტროლი მაცდუნებელზე, რომ გვიხსნას მისი ძალაუფლებისგან, თუ ჩვენ მივმართავთ ჩვენს მამაზეციერს.



არის კიდევ ერთი აზრი, რომლითაც ჩვენ უნდა ვევედროთ ღმერთს, რომ არ შეგვიყვანოს განსაცდელში. Სიტყვა ცდუნება ასევე შეიძლება მიმართოს ცდებს. ჩვენ ვიცით 1 კორინთელთა 10:13-დან, რომ ღმერთი არ გამოგვცდის ჩვენს შესაძლებლობებს ქრისტეში ამის ასატანად და ყოველთვის გვაძლევს გამოსავალს. მაგრამ ღმერთი ზოგჯერ გვაიძულებს განსაცდელებს, რამაც შეიძლება გამოგვამხილოს სატანის თავდასხმები მისი მიზნებისთვის, როგორც ეს იყო იობისა და პეტრეს შემთხვევაში (ლუკა 22:31–32). თუ უფლის ლოცვაში ცდუნება განსაცდელებს ეხება, მაშინ მათეს 6:13-ის მნიშვნელობა არის: ნუ დაგვატანჯავთ და ნუ გამოგვცდით. არ არის ურიგო ლოცვა, რომ განვთავისუფლდეთ განსაცდელებისა და ტანჯვისგან, სანამ ღვთის ნებას ვემორჩილებით, რაც არ უნდა იყოს ის. მორწმუნეს შეუძლია სამართლიანად მოითხოვოს განთავისუფლება გამოცდიდან, ასევე ითხოვოს ძალა, რომ გაუძლოს ამას, თუ ის მოვა.



შეიძლება იესოს სიტყვების ილუსტრაციით ავღნიშნოთ, ნუ მიგვაყვან ცდუნებში ასე: დედა შვილებს მიჰყავს საყიდლებზე და მიდის ტკბილეულის დარბაზში. მან იცის, რომ შვილების ამ გზაზე წაყვანა მხოლოდ სიხარბეს აღძრავს მათ გულებში და კვნესის და ღრიალის შეტევებს გამოიწვევს. სიბრძნით, ის სხვა გზას მიჰყვება - რაც არ უნდა სჭირდებოდეს ტკბილეულის გზაზე, უნდა დაელოდო მეორე დღეს. ამ გზით დედა თავიდან აიცილებს უსიამოვნო მდგომარეობას და შვილებს განსაცდელს აცილებს. ლოცვა, ნუ შეგვიყვან ცდუნებაში, ლოცვას ჰგავს, ღმერთო, ნუ წამიყვან დღეს ტკბილეულში. ეს არის იმის აღიარება, რომ ჩვენ ბუნებრივად ვიგებთ არამომგებიანი ნივთებს და რომ ღვთის სიბრძნეს შეუძლია თავიდან აიცილოს ჩვენი მუცლის ტკივილის უსიამოვნო მდგომარეობა.

მიუხედავად იმისა, ვითხოვთ ღმერთს ცოდვისგან დაშორებას თუ რთულ განსაცდელებს, ჩვენი მიზანი გვხვდება მე-13 მუხლის მეორე ნაწილში: გვიხსენი ბოროტისგან. ამის მსგავს შუამდგომლობას გვთავაზობს დავითი ფსალმუნის 141:4-ში: ნუ მიიპყრობს ჩემს გულს ბოროტებისკენ, რათა ბოროტ საქმეებში მონაწილეობა მივიღო ბოროტმოქმედთან ერთად; არ მომეცი მათი დელიკატესების ჭამა. ყველაფერში ღმერთი არის ჩვენი მხსნელი და ჩვენ ბრძენი ვართ, რომ ვეძიოთ მისი ძალა ცოდვაზე.



Top